Η Συκιά διαρρέεται κι αυτή από τον Τιταρήσιο και κατοικείται από 833 άτομα, κτηνοτρόφους, καπνοπαραγωγούς, ελαιοπαραγωγούς και αμπελουργούς. Καταπληκτική θέα στον κάμπο της Ποταμιάς προσφέρουν οι κορυφές «Οξυά», «Μπαρτζόλακος» και «Κρεμαστός». Αξίζει να επισκεφτεί κάποιος κοντά στο χωριό το κατάφυτο δάσος με οξιές.
Τη Συκιά στολίζουν οι εκκλησίες των Αγ. Δημητρίου, Αγ. Παρασκευής και Παναγίας. Αξιόλογο μνημείο στην περιοχή είναι η Μονή Αναλήψεως, σε λειτουργία σήμερα, που ιδρύθηκε το 1650 από τους μοναχούς Ιωακείμ και Ιωάννη και τον Ιερομόναχο Διονύσιο και ήταν μετόχι της Μονής Παλαιοκαρυάς και ένα από τα 5 «σταυροπηγιακά» μοναστήρια της Ελασσόνας. Διέθετε κελιά, ξενώνες, δεσποτικό και αποθήκες.
Για το Πραιτώρι είναι πιθανή η ετυμολογία του ονόματος του χωριού από το λατινικό praetor (= τίτλος αιρετών αρχόντων στην αρχαία Ρώμη). Για α΄ φορά αναφέρεται στη μέση βυζαντινή περίοδο. Ίχνη βυζαντινής οχύρωσης εντοπίστηκαν στην τοποθεσία «Καστρί». Αξίζει η πεζοπορία στην κορυφή «Αλωνάκι», ενώ ενδιαφέρουσα είναι η πανίδα και ορνιθοπανίδα των δασών της περιοχής (λύκοι, αλεπούδες, ασβοί, λαγοί, μπεκάτσες και τρυγόνια).
Το χωριό πανηγυρίζει στις 27/7 του Αγ. Παντελεήμονα, ενώ ιδιαίτερα ενδιαφέρων είναι ο χορός των ανδρών και των γυναικών, που στήνεται τη 2η μέρα του Πάσχα στη θέση «Καραούλι». Αξιόλογη είναι η ενοριακή εκκλησία του Αγ. Νικολάου (1770) με τις τοιχογραφίες, καθώς και το ξωκλήσι του Αγ. Αθανασίου της ίδιας χρονολογίας.
|
