Το β΄ δεκαήμερο του Αυγούστου στην πλατεία του χωριού, από το
Μορφωτικό Σύλλογο Ραχούλας οργανώνονται διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις (θεατρικές παραστάσεις, βραδιές λαϊκής ορχήστρας, χοροί από τον τοπικό χορευτικό όμιλο κ.ά).
Στην περιοχή, το έθιμο των Φωτάδων (Ρογκατσάρια), διατηρεί ζωντανή την παράδοση κατά την οποία οι κάτοικοι μεταμφιέζονται με δέρματα ζώων και κρεμούν στη μέση τους μεγάλα κουδούνια.
Στη συνέχεια περιέρχονται στα καταστήματα του χωριού προκαλώντας θόρυβο και δεν φεύγουν αν δεν εισπράξουν φιλοδώρημα. Παλιότερα οι νοικοκυρές τούς έδιναν λουκάνικα και κρέατα. Σ’ ένα άλλο έθιμο, στις 25/4 του Αγ. Μάρκου, οι κάτοικοι το πρωί χτυπούν τενεκέδες για να φύγουν τα φίδια. Των Αγ. Τεσσαράκοντα Μαρτύρων (9/3), παλιότερα για να αποτρέψουν τον κίνδυνο δηγμάτων (δάγκωμα) των φιδιών, συνήθιζαν να λένε ένα ξόρκι.
Τα τρία ξωκλήσια της Ραχούλας, της Αγ. Παρασκευής (με λίγες αγιογραφίες), της Παναγίας (Κοίμηση της Θεοτόκου) και του Προφ. Ηλία, χτίστηκαν περίπου πριν 2 αιώνες. Βρίσκονται σε καλή κατάσταση, καθώς έχουν επισκευαστεί τις τελευταίες δεκαετίες. Στη Ραχούλα και το Παλαιοζωγλόπι υπάρχουν κάποιες παλιές οικίες ενδιαφέρουσες, του τέλους του 19ου αι., διώροφες και πέτρινες.
Η περιοχή φημίζεται για το κρασί (κοκκινέλι, ρετσίνα), το ντόπιο τσίπουρο, τα σταφύλια και τα σύκα. Η πεζοπορία μέσα στα δάση του Ιτάμου και στους ορεινούς χειμάρρους και η επίσκεψη σ’ ένα από τα πολλά πανηγύρια της περιοχής είναι μια εμπειρία που δεν πρέπει να χάσει κανείς.
Το Καταφύγι, χτισμένο σε 500 μ. υψ., διασώζει τα ερείπια του αρχαίου κάστρου που έλεγχε πιθανόν τις διαβάσεις της περιοχής προς το ορεινό σύμπλεγμα των Αγράφων.
Στο δασικό δρόμο Καταφυγίου-Αγ. Αθανασίου Λαμπερού, 4 χλμ. από τον οικισμό, συναντάμε τη Μονή Πέτρας Καταφυγίου, σε υψόμετρο 600 μ., σταυροειδούς τετρακιόνιου (αθωνικού) τύπου με δύο χορούς και νάρθηκα στα Δ., που χτίστηκε πιθανόν κατά το 16ο αι. (1553) με πολυεθνική μοναστική κοινότητα σήμερα. Το καθολικό είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Πρόκειται για ένα από τα κομψότερα μνημεία της περιοχής και ένα από τα σημαντικότερα, καθώς διασώζει σχεδόν πλήρη την τοιχογράφησή του, το τέμπλο, τα προσκυνητάρια και το κιβώριο της Αγ. Τράπεζας.
Η αγιογράφηση του ναού (1625) έγινε με χρήματα του εικονιζόμενου κτήτορα Παναγιώτη Κουσκουλά (στρατιωτικός διοικητής Κρήτης), όπως μαρτυρά επιγραφή σε υπέρθυρο εισόδου, ο οποίος καταγόταν από το Νεοχώρι και ίδρυσε αρκετά μοναστήρια στην περιοχή. Στην τοιχογραφία προσφέρει ομοίωμα του ναού στην Παναγία.
