Σημαντικό ιστορικό, θρησκευτικό και αρχιτεκτονικό μνημείο του τόπου είναι η
Μονή Παναγίας Πελεκητής, σε απόσταση 1 χλμ. από το χωριό και χτισμένη σε 1.400 μ. υψ., λαξεμένη σε βράχο, μέσα σ’ ένα άγριο και απόκρημνο τοπίο εκπληκτικής ομορφιάς με θέα προς τη λίμνη. Πήρε αυτή την ονομασία γιατί, κατά την παράδοση, για να χτιστεί χρειάστηκε να πελεκηθεί ο βράχος. Αποτελείται από το μικρό μονόχωρο ναό της
Αναλήψεως, από τον αθωνικού τύπου ναό της Παναγίας, κελιά, ηγουμενείο, τράπεζα, αποθήκες και βοηθητικούς χώρους.
Αποπερατώθηκε το 1529 από τον Όσιο Δαμιανό, που ασκήτεψε στην Πελεκητή, ο οποίος και απεικονίζεται ως κτήτορας στο εσωτερικό του ναού. Το μνημείο αγιογραφήθηκε από τους ζωγράφους Ιωάννη, Νικόλαο τον ιερέα και Ιερομόναχο Ιάκωβο στα μέσα του 17ου αι. Ως κτήτορας των τοιχογραφιών του ναού της Αναλήψεως απαντάται το 1654 ο Μάνος, γιος του Δημητρίου Μορφέση.
Το 1606 η Μονή αναγνωρίστηκε ως σταυροπηγιακή εξαιτίας της σπουδαιότητάς της, με μολυβδόβουλο σιγίλιο του Πατριάρχη Ραφαήλ του Β΄. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο, οι τοιχογραφίες, τα ευαγγέλια, τα χειρόγραφα και τα ιερά σκεύη είναι μοναδικά κειμήλια. Τμήμα ή μετόχι της Πελεκητής είναι ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, λίγο πιο κάτω από το μοναστήρι, που κάηκε το 1823 και ανακατασκευάστηκε εν μέρει το 1841.
Διασώζει τμήματα της παλιάς εκκλησίας και εικόνες του 18ου αι. Ο ενοριακός ναός του Αγ. Ιω. του Προδρόμου μέσα στην Καρίτσα χτίστηκε το 1904 στη θέση μικρότερης εκκλησίας και διασώζει εικόνες του 18ου αι. Πίσω από το βουνό «Αράπης» (υψ. 1.700 μ.), εντοπίζεται το σπήλαιο «του Γάκη» με σταλακτίτες και σταλαγμίτες, κοντά στο ρέμα «Κερεντάν».
Από τις υπόλοιπες σπηλιές, η πιο σημαντική είναι η διώροφη σπηλιά του Καϊμακιά στο Μέγα Ρέμα (αντικείμενο επίσκεψης, ενδιαφέροντος και μελέτης από σπηλαιολόγους και ορειβάτες), απ’ όπου πηγάζει ο Καριτσιώτης ποταμός από τις ονομαστές εκεί πηγές.
